“Ik geloof heel sterk dat de stem van de jongeren een plaats moet krijgen binnen SOM”

SOM vervelde enkele maanden geleden in SOM Leuven vzw en daar hoort ook een nieuw team bij. Als is ’team’ in dit geval wel een groot woord. Sinds februari werd Elechien Cools het eerste, en tevens enige, teamlid. De eerste weken werden dus meteen een stevige vuurdoop.

Hoe liep het tot nu toe?

Toen ik op mijn eerste dag te horen kreeg dat er over zes weken een netwerkevent moest staan, was het wel even slikken. Op de datum na was er nog niks. Ik ben er dus maar meteen ingevlogen. Zodra we terecht konden in ‘De Nova’, viel de grootste druk van mijn schouders. Dan begon het meer persoonlijke werk. Een heel netwerk aan onderwijsmensen kreeg een uitnodiging van een pas afgestudeerde onbekende met een bijzondere voornaam. Bovendien wist ik nog niet eens wat we inhoudelijk precies zouden doen.

Gelukkig kon ik rekenen op de steun van het bestuur en van onze voorzitter, Jan Elen. Hij zette mee zijn schouders onder het hele proces. Stijn D’Hert zorgde als externe spreker voor een inhoudelijk rijke opening van het evenement. Aan de hand van tafelgesprekken verzamelden we nadien nieuwe ideeën voor de werking van SOM. De avond zelf werd een eerste fijne kennismaking met het netwerk.

Ik ben nu volop met de input aan de slag. Er kwam heel wat naar boven, zowel zaken die we kunnen verwerken in de lopende labo’s, als inspiratie voor nieuwe experimenten. Tussendoor voer ik zoveel mogelijk gesprekken om al dat onderwijsvolk te leren kennen.

Heb je er los van de spannende start ook wat plezier aan beleefd?

Zeker weten! Ik krijg van het bestuur vertrouwen en tijd om te leren. Het is ook heel interessant om het Leuvense onderwijs te leren kennen vanuit een andere hoek. Tot voor kort had ik alleen het perspectief van leerling of student. In mijn opleiding bestudeerde ik de onderwijswereld wel, maar hier leer je de mensen erachter kennen. De theorie verandert in echte verhalen. 

Er zijn heel wat gedeelde zorgen en uitdagingen, die niet opvielen voor ik op deze stoel zat. Zo merk ik nu pas de druk die leraren op dit moment ervaren. Je voelt dat ze heel graag willen inspelen op alle behoeften die er leven, maar dat de mentale en fysieke ruimte soms ontbreekt. 

Het klinkt misschien wat gek, maar daarnaast valt me vooral ook de menselijkheid op van directieleden, bestuurders en zorgcoördinatoren. Door met hen te spreken, leer je ze anders kennen. Voordien waren het eerder functies, nu zitten daar echte mensen achter.

Je werkt onder de vlag van ‘Samen Onderwijs Maken Leuven’, wat betekent samen onderwijs maken voor jou?

De kracht zit voor mij precies in die menselijke relaties. Bij SOM zijn netten of niveaus even van geen tel, iedereen kan er zijn ei kwijt, kan vrijuit mee nadenken. Door met elkaar te spreken, kunnen we beter moeilijke uitdagingen aanpakken. En zelfs als dat niet lukt, leer je daaruit.

Je bent onderwijs- en vormingspedagoog en zit nu tot over je oren in de onderwijswereld. Wat maakt de sector voor jou zo mooi? 

Ik geloof heel sterk in de kracht van onderwijs om kansen te creëren en mee de toekomst van mensen te bepalen. Op een school komen kinderen en jongeren, los van hun achtergrond, samen in de rol van leerling. Daar zit een enorm potentieel. Elk kind is anders en niet iedereen kan hetzelfde bereiken. Maar goed onderwijs trekt je verder in waar je niet goed in bent en zet je op een podium voor waar je in uitblinkt. 

Stel dat je over vijf jaar mag terugkijken, wanneer zal je blij zijn met wat bij SOM gebeurd is?

De labowerking zelf staat voor mij centraal. Dat is waar het allemaal moet gebeuren. Ik voel nu al de energie in het project ‘Taalduik’, waarin een taalcoach anderstalige zij-instromers zal begeleiden. Ik zou die werking graag nog verder uitbreiden.

Ik hoop ook dat er meer labo’s zullen zijn. Momenteel zijn er drie, om de opstart haalbaar te houden, maar dat aantal moet dus omhoog. Het zou fijn zijn, mochten alle Leuvense scholen over vijf jaar lid zijn, zodat we alle kennis en krachten kunnen bundelen. Als je ziet hoe snel de maatschappij op dit moment verandert, is dat meer dan ooit nodig. 

Elk onderwijsdier heeft zijn dada. Bij een gesprek over welk thema mogen mensen je trakteren op een koffie? 

Elk onderwijsdier heeft zijn dada. Bij een gesprek over welk thema mogen mensen je trakteren op een koffie?

Dan wil ik het graag over jongerenparticipatie hebben. Ik deed enkele maanden stage bij de Vlaamse Scholierenkoepel. Ik schreef er onder andere mee aan adviesteksten voor de minister en merkte hoe dat soms een verschil maakte. Die rechtstreekse lijn hebben we hier ook met de stad en dat bevalt me wel. Je krijgt alleen dingen gedaan als je de steun en het vertrouwen hebt van het beleid. 

Ik geloof heel sterk dat de stem van jongeren daarin een plaats moet krijgen. Op dit moment klinkt die niet in de meeste labowerkingen. Ik denk nochtans dat scholieren een interessante bijdrage kunnen leveren. Denk maar aan een thema als inclusie. Daar hebben ze best wel een visie over. Meer vertegenwoordiging van die jongeren dus, daar wil ik wel even voor strijden!